مرا فریب داده ای

مرا فریب داده ای
یا که تو هم چون منِ خوش باورِ ساده، ساده ای

خدای را؛
گهی در آسمان و
گَه بگوشه ای از این زمین سرای داده ای
گهی به سردرِ سرایِ خویش و
گاه، بر فراز گنبدی بلند جای داده ای
گهی "اله" خوانده ای و
خلق را به پای او کشانده ای
و گاه، "پادشاه" نام داده و طبق طبق طلا بر آستان و درگهش فشانده ای

برای او؛
حصار، قلعه، برج، بارگاه، دژ، ... بنا نموده ای و
جوی خون به سرزمین قدسی اش کشانده ای .....

مرا فریب داده ای
یا که تو هم چون منِ ساده، ساده ای

تو گفته ای
معبدمان؛
تکیه و دیر و مسجد و کنِشت و خانقاه و ... کنج خانه است
عبادت؛
اعتکاف و روزه و رکوع و ذکر و سجده و نوافل شبانه است
کلید گنجهای آسمان؛
دعای عاشقانه، ندبه های عاجزانه است
هماره راههای آسمان به من نموده
جز کلید غرفه های آن جهان به من نداده ای!...

و این گشاده دستی ات ستودنیست؛
خودت به اندکی از این جهان
فقط به ملک و مکنت همین زمین زیر پای مان
بسنده کرده ای و
جمله ملک آسمان؛
ز پشت بام تا ستارگان
برای من نهاده ای!!!
مرا فریب داده ای
یا که تو هم چون منِ ساده، ساده ای!

حمزه علی نصیری (زمستان 92)

http://shereno.com/59627/54418/493984.html

سروش هشترود...