آگاهی

جان به قربان تو ای "آگاهی"
گفته بودند که تو در راهی
میآیی؛
کمی از درد و غمِ شب زدگی میکاهی
مژده این بود که با آمدنت سایه و سرما ببری
ببری از تن و جان محنت ناآگاهی
میشنیدیم که جاری شدهای، میآیی!
دیده بودیم که چون بارقهای از پسِ شب پیدایی!
و چه دلخوش بودیم که؛ خواهی تابید
به همین کوچۀ بن بست در این آبادی
نیستی!
عربدۀ جهل بلند است هنوز!...
راستی
فاش بگو
خودت از دخمۀ جهل آزادی؟

#نصيرى ۹۴

http://shereno.com/profile.php?uid=59545

سروش هشترود...